Zoutlampen & Himalayazout
Een zoutlamp is een brok steenzout met een lamp erin. Het zout is doorschijnend genoeg om het licht door te laten, en de ijzerdeeltjes erin geven het die warme oranjeroze gloed die geen enkel gekleurd glas nabootst.
Vrijwel al het zout dat als "Himalayazout" verkocht wordt, komt uit de Khewra-mijn in de Punjab in Pakistan — zo'n driehonderd kilometer van het Himalayagebergte. Het is geen zeezout en geen mijnbouwproduct van vandaag: het is een opgedroogde zee. Meer dan vijfhonderd miljoen jaar geleden lag daar een ondiepe binnenzee die verdampte, waarna het zout onder later gesteente bedolven raakte en samengeperst werd tot de harde, doorschijnende brokken die er nu uitgehakt worden. De roze tot dieprode kleur komt van sporen ijzeroxide — letterlijk roest, in zulke kleine hoeveelheden dat het het zout kleurt in plaats van vervuilt.
De Khewra-mijn wordt al zeker tweeduizend jaar geëxploiteerd en is na Sifto in Canada de grootste zoutmijn ter wereld. Er zijn honderden kilometers gangen; een deel is inmiddels toeristische attractie.
Wat je vóór aankoop wilt weten: zout trekt vocht aan. In een droge woonkamer merk je daar niets van, maar in een badkamer, kelder of serre gaat een zoutlamp "zweten" — er verschijnt een vochtlaagje en er kan zout op de ondergrond achterblijven. De oplossing is simpel: laat de lamp aan staan. Het lampje verwarmt het zout net genoeg om het droog te houden. Zet hem op een onderzetter en niet direct op onbehandeld hout.
Elk brok is met de hand uitgezocht en geschuurd, dus vorm, kleur en gewicht verschillen per stuk. De maat en het gewicht in de omschrijving zijn de richtwaarden waar je op moet gaan.
Wist je dat? Het zout in je lamp is ouder dan vrijwel al het leven dat je kent. Toen die zee verdampte, bestonden er nog geen planten op het land, geen insecten en geen vissen met kaken. Het duurde daarna nog zo'n tweehonderd miljoen jaar voordat de eerste dinosaurus verscheen.
