Woestijnroos

Een woestijnroos is een cluster platte kristallen die als bloembladen uit elkaar waaieren. Het is geen roos en geen versteend organisme, maar gips of bariet dat in woestijnzand kristalliseerde.

De vorm ontstaat doordat de kristallen groeien ín het zand in plaats van in een open holte. Zoutrijk grondwater stijgt door verdamping op naar het oppervlak en slaat gips neer tussen de zandkorrels. Die korrels worden ingesloten en dwingen de kristallen tot platte, waaiervormige schijven — de zandkorrels zitten letterlijk in de "bloembladen" opgesloten.

De bekendste vindplaatsen liggen in de Sahara (Tunesië, Algerije, Marokko) en in Mexico en de zuidelijke Verenigde Staten.

Het is gips, dus zacht (2) en oplosbaar in water. Nooit natmaken. Afstoffen met een zachte kwast, niet met een doek — de bladen breken makkelijk af.

Wist je dat? Elke woestijnroos is voor een aanzienlijk deel gewoon zand. Het aandeel ingesloten zandkorrels kan oplopen tot meer dan de helft van het gewicht, wat verklaart waarom een woestijnroos matter en zanderiger aanvoelt dan zuiver gips.