Himalayazout
Alles van Himalayazout bij elkaar: lampen, schalen, theelichthouders, badzout en kookzout. Eén materiaal, veel toepassingen.
Het zout komt uit de Khewra-mijn in de Punjab in Pakistan, ruim driehonderd kilometer van het Himalayagebergte. De naam is dus geografisch royaal genomen. Het is een opgedroogde zee van meer dan vijfhonderd miljoen jaar oud, later bedolven en samengeperst tot harde, doorschijnende brokken. De roze tot dieprode kleur komt van sporen ijzeroxide.
Wat je met welk product doet: brokken met een lamp erin geven warm licht; schalen en vuurschalen zijn decoratief; theelichthouders lichten door de wand heen op; badzout lost op in bad; en fijn of grof gemalen zout is gewoon keukenzout, met dezelfde zoutheid als elk ander zout.
De vaste regel bij alles van zout: het trekt vocht aan. Houd het uit de badkamer en van vochtige kelders. Bij lampen is de oplossing simpel — laat hem aan staan, de warmte houdt het zout droog. Zet zoutproducten op een onderzetter, want condens laat zoutranden achter op hout en steen.
Wist je dat? Volgens de overlevering werd de zoutvoorraad van Khewra ontdekt doordat de paarden van Alexander de Grote in 326 v.Chr. aan het gesteente begonnen te likken. De mijn is inmiddels een van de grootste ter wereld, met honderden kilometers gangen — en er wordt nog altijd zout gewonnen.
